The Electronic
For Those I Love
For Those I Love
For Those I Love is David Balfe, een spoken word-artiest en muzikant uit Dublin. Zijn gelijknamige debuutplaat is een soort van mellow versie van The Streets of Sleaford Mods, met teksten die zowel aan het persoonlijke als aan het maatschappelijke raken, met als rode draad het overlijden van vriend en oud-bandgenoot Paul Curran. Wie vooral de muziek interesseert, een soort van rave op downers à la Mount Kimbie, kan ook de instrumentale versie van het album opzetten, maar eigenlijk mis je dan de helft.
Favorieten: I Have a Love and Birthday / The Pain.
Fred Again…
Actual Life (April 14 – December 17, 2020)
Actual Life 2 (February 2 – October 15, 2021)
Een beetje hetzelfde concept, een rave op downers, vinden we bij Fred Again. Hoe kan het ook anders in een coronajaar. Fred, protégé van Brian Eno, en producer en songwriter voor onder meer Ed Sheeran, Stormzy en Romy van The xx, had een grote hit met Marea (We’ve Lost Dancing), maar dat is slechts een bonusnummer op een van de albums. Het had er ook niet tussen gepast, want de twee Actual Life-albums zijn veel meer ingetogen. Ze gaan over het missen van mensen in een pandemie (deel 1), en het afscheid van een specifieke vriend in het bijzonder (deel 2). De gepaste soundtrack voor het afgelopen jaar.
Favorieten: Angie (I’ve Been Lost) en Hannah (The Sun).
Nation Of Language
A Way Forward
Nation of Language daarentegen klinkt totaal niet als 2021. A Way Forward lijkt rechtstreeks uit de jaren tachtig weggelopen. Het trio positioneert zich ergens tussen New Order en Depeche Mode, maar hoewel dat niet per sé origineel is, is het album wel zeer goed. Dat zeg ik niet alleen, bij 3voor12 vonden ze het zelfs het album van het jaar, wat naar mijn idee zonder meer verdedigbaar is.
Favorieten: Across That Fine Line, The Grey Commute en A Word & A Wave.